Hun cultuur is niet inferieur, wel ouderwets, zeg maar gerust verouderd. Waar het om gaat is dat die cultuur al eeuwenlang ingebakken zit in hun genen, en in hun legendes en overleveringen, en dat die cultuur nog steeds verplicht wordt in hun land van origine (of dat van hun ouders of grootouders). Het maakt niet uit of ze hier geboren zijn, dat maakt van hun nog geen westerling. Ze hoeven maar de puberteit te bereiken om te constateren dat de culturele verschillen tussen de Arabische landen (lees: Moslimstaten) en wat men vroeger West-Europa noemde, dat die verschillen onoverbrugbaar zijn. Je kan dan wel doen alsof, je kan wel interesse veinzen, maar in wezen interesseert het de moslims geen ene moer om een cultuur te leren kennen laat staan te respecteren die zo decadent is als de Westerse. Het morele gezag van de grote Allah is immers onaantastbaar. Wat zij niet zien, is dat die moslimcultuur hun heeft opgezadeld met een latente woede die nergens gekanaliseerd wordt en die enkel begrensd wordt door de voorschriften uit hun gemeenschappelijke boek: de koran. Maar net zoals Westerlingen al eeuwen durven lachen met de Bijbel en de Rooms-Katholieke kerk, zo willen wij ook de spot kunnen drijven met de Koran en de Moslimkerk. Het grote cultuurverschil zit hem in de reactie op die spot. De moslims zijn eeuwenlang zo geïndoctrineerd, ook via de politiek onderdrukking, dat zij hierop reageren met ongecontroleerde woede, openlijke minachting, en de lust tot doodslag. Zij hebben immers aan de basis geen respect voor de Westerse verwezenlijkingen, die veelal van materiële aard zijn, en enkel van pas komen om de zakken te vullen met geld. Zij voelen zich enkel verwant met hun geloof, dat, het is algemeen bekend, zij het liefst zouden opleggen aan allen.
Moslims zijn veel agressiever van nature dan Christenen. Christenen zijn geïntimideerd door hun woede, en Moslims reageren daarop met een ingebakken minachting. Het is niet anders. Het is nooit anders geweest.
Hun cultuur is niet inferieur, wel ouderwets, zeg maar gerust verouderd. Waar het om gaat is dat die cultuur al eeuwenlang ingebakken zit in hun genen, en in hun legendes en overleveringen, en dat die cultuur nog steeds verplicht wordt in hun land van origine (of dat van hun ouders of grootouders). Het maakt niet uit of ze hier geboren zijn, dat maakt van hun nog geen westerling. Ze hoeven maar de puberteit te bereiken om te constateren dat de culturele verschillen tussen de Arabische landen (lees: Moslimstaten) en wat men vroeger West-Europa noemde, dat die verschillen onoverbrugbaar zijn. Je kan dan wel doen alsof, je kan wel interesse veinzen, maar in wezen interesseert het de moslims geen ene moer om een cultuur te leren kennen laat staan te respecteren die zo decadent is als de Westerse. Het morele gezag van de grote Allah is immers onaantastbaar. Wat zij niet zien, is dat die moslimcultuur hun heeft opgezadeld met een latente woede die nergens gekanaliseerd wordt en die enkel begrensd wordt door de voorschriften uit hun gemeenschappelijke boek: de koran. Maar net zoals Westerlingen al eeuwen durven lachen met de Bijbel en de Rooms-Katholieke kerk, zo willen wij ook de spot kunnen drijven met de Koran en de Moslimkerk. Het grote cultuurverschil zit hem in de reactie op die spot. De moslims zijn eeuwenlang zo geïndoctrineerd, ook via de politiek onderdrukking, dat zij hierop reageren met ongecontroleerde woede, openlijke minachting, en de lust tot doodslag. Zij hebben immers aan de basis geen respect voor de Westerse verwezenlijkingen, die veelal van materiële aard zijn, en enkel van pas komen om de zakken te vullen met geld. Zij voelen zich enkel verwant met hun geloof, dat, het is algemeen bekend, zij het liefst zouden opleggen aan allen.
Moslims zijn veel agressiever van nature dan Christenen. Christenen zijn geïntimideerd door hun woede, en Moslims reageren daarop met een ingebakken minachting. Het is niet anders. Het is nooit anders geweest.