Plotseling is ACTA een onderwerp van verhitte discussies geworden. Het verdrag is echter zo'n ontzettend lang en ingewikkeld document, dat het bijna onmogelijk is om voor jezelf vast te stellen of het nu een goed of een slecht verdrag is. Het blijkt dat er een simpele manier is om dat te toetsen.
De eenvoudigste manier om de kern van het ACTA-verdrag te doorgronden ligt niet in het document zelf, maar in het handelen van de voorstanders.
Iedereen die zich inzet om dit verdrag er zo snel en geruisloos mogelijk door te duwen, houdt bij hoog en laag vol dat ACTA niets zal veranderen en dat er, op enkele kleine aanpassingen na, geen wetten veranderd zullen worden. Al met al wordt de indruk gewekt dat ACTA eigenlijk helemaal niets bijzonders is.
Terwijl de voorstanders volhouden dat er niets zal veranderen, ontketenen ze tegelijkertijd een ongekend offensief om dit verdrag erdoor te drukken. Het verschil tussen wat de ACTA voorstanders zeggen en wat ze doen leidt tot de pijnlijkste vraag in dit debat:
Als ACTA écht niets zal veranderen, waarom dan dit ongekende offensief om het erdoor te duwen?
Deze tegenstelling tussen woorden en daden is uiteindelijk voldoende om ACTA te ontmaskeren en het echte karakter bloot te leggen. ACTA is het resultaat van strikt geheimgehouden onderhandelingen, waarbij alleen monopolisten uit de copyrightbranche vertegenwoordigd waren.
